هنگامی که سهم چاپگر اختراع شد

ایده چاپ 3D در اواخر قرن نوزدهم در ایالات متحده ایجاد شد و در دهه 1980 توسعه و ارتقا یافت. چاپ سه بعدی یکی از آخرین ابعاد بالا در مدل تلفیق تکنولوژی است.

در اواخر قرن نوزدهم، ایالات متحده مجسمه سازی عکاسی و تکنولوژی شکل گیری ژئومورفیک را توسعه داد، که در نتیجه، ایده ساخت چاپ هسته ای چاپ سه بعدی از تکنولوژی چاپ را تولید کرد.

قبل از دهه 1980 تعداد پرینترهای 3D بسیار کوچک بود، که عمدتا در دست فرانکنشتاین و علاقه مندان به الکترونیک متمرکز بود. به طور عمده مورد استفاده برای چاپ چیزهایی مانند جواهرات، اسباب بازی، ابزار، لوازم آشپزخانه و مانند آن. حتی کارشناسان خودرو قطعات خودروی خود را چاپ کرده اند و سپس قطعات اصلی را که به صورت تجاری در دسترس بر اساس مدل های پلاستیکی هستند، سفارش می دهند.

در سال 1979 دانشمند آمریکایی RF Housholder یک حق ثبت اختراع شبیه به تکنولوژی "سریع نمونه سازی" به دست آورد، اما تجاری نشد.

این در دهه 1980 شکل گرفته است و نام علمی آن "شکل گیری سریع" است. در اواسط دهه 1980، SLS توسط دکتر کارل دککارد از دانشگاه تگزاس در آستین، ایالات متحده آمریکا توسعه یافت و این پروانه توسط DARPA حمایت شد.

در اواخر دهه 1980، دانشمندان آمریکایی یک چاپگر را کشف کردند که می تواند اثرات سه بعدی را چاپ کند و با موفقیت به بازار عرضه کند. تکنولوژی چاپ 3D بالغ شده و به طور گسترده ای مورد استفاده قرار می گیرد. چاپگرهای معمولی می توانند برخی از داده های کاغذی تخت مانند گزارش ها را چاپ کنند. این آخرین اختراع چاپگر نه تنها هزینه های اقلام سه بعدی را کاهش می دهد، بلکه تخیل مردم را نیز تحریک می کند. استفاده از چاپگرهای آینده 3D گسترده تر خواهد بود.

در سال 1995، MIT اصطلاح چاپ سه بعدی را ایجاد کرد، زمانی که فارغ التحصیلان جیم برت و تیم آندرسون، راه حل چاپگر جوهر افشان را تغییر دادند تا تبدیل به یک راه حل شود که حلال محدود را به یک پودر فشرده، به جای فشار دادن جوهر. طرح فشار دادن بر روی کاغذ.

فروش چاپگرهای 3D به تدریج از سال 2003 گسترش یافته و قیمت ها کاهش یافته است.